6 jun. 2006

'n wil vesper in nuth



Pinkstermoandig 2006 vong "ónger de paort" bie de kirk va Nut, de prizzentasie plaats van ’t nuuj book van Colla Bemelmans, "wil vesper".
Wil Vesper is alweer 't zösde book van Colla Bemelmans (twieë dichtbundels, twieë kingerbeuk en e Woerdebook.
Wil vesper kump vanoet de middelieëwe es sjpottende taegehenger van de Letiense vespers. In 't plat van Nut beteikent wil vesper: 'ne doerein, wille boel, masjerang. 't Zint dan ouch gedichte, verhaole en tonieëlsjtöksjkes doerein.
Bouw ummer gónt ze uëver 't laeve, de maatsjappie (doeëd gaon, leid, 't dörp, Awacs, dementie) of 't gelouf (kaesjmis, paosje, biebel).
De tonieëlsjtöksjkes zint al dèkker gesjpieëld in verzörgingshoezer, de kirk of op bezinningsdaag.
Zoeë'ne doerein is 't ouch weer neet, alles sjoeën op e riejke gezat mit thema's. ‘Geordende chaos’ zou me in 't Hollesj zègke; en dat is jao ouch 'n taal.
De prachtige teikeninge zint van de Limburgse kunstenaer Jo Havenith.




’t ieësjte exemplaar woert doer Colla oetgereikt aan ózze burgemeister Headly Binderhagel, dae va gelök kan sjpraeke, dat d’r al vuur de installatie van minister Verdonk, bie os in Nut waor.



D'r woert ouch 'n wil vesper gezónge doer Laur Crouzen, dae dat zelf ineinsjoesterde.




Weg oet Nut

D’r waor ins e maedje van zieëvetieën jaor dat opins oet ’t dörp verdwieëne waor.
De jónge wiste ’t nog good: ze waor gister nog op de hangplek gewaes in häör sjtrak zjwart laere pak, de haore geverfd wie ’ne volièrevoeëgel, hóng vol mit iezer. Ze waor wie ummer nogal bleik van hoed, neet zoeë zier ómdat Nut gein sjtrand haet, meh ómdat ze ummer lang moewe droog en van die hoeëg gesjlaote truitjes van dat Minor_greun.
Opsporing verzocht: "Verdrónke in de Pletsjbaek?"
"Nei, doer speed."
"Toch neet in Nut!"
’ne Ouwere miensj oet ’t dörp houw häör gezieën: bie de Maas, taege dat de aovend vool. Ze zoot nao vlinders te kieke die van Kaardebol nao Teunisblome vloge. Gei miensj oet Nut geluifde häöm; hae drónk zich al ins gaer ènne.
En ’t pasde neet in ’t rampscenario, vóng de politie.
De luuj van Nut geluifde dat ze in de scene zoot, ’n hennepplantage houw, ingetrokke bie ’ne fundamentalist, dinkelik verkracht en zelf oetgelokt.
Me huurt zoeëväöl op d’n daag van huuj.
De ouwe miensj woert oetgelache.
In Nut geluift jao nieëmes dat e maedje van zieëvetieën aan ’t water nao blome en vlinders kiek.